Pers 2014

Vrijdag 17 januari 2014 verscheen in de Krant van West-Vlaanderen volgend artikel en dit naar aanleiding van de nominatie van Marleen tot Krak van Menen. 

de Krak van je gemeente

BIO Marleen Deruytere

PRIVE > Marleen Deruytere (51) woont in de Vooruitgangsstraat in Menen. Ze is getrouwd met Stefaan Acke en moeder van Annelies (26) en Jolien (25).

LOOPBAAN > Ze studeerde dertig jaar geleden af als verpleegster.

VRIJE TIJD > Marleen kreeg op 24-ste te horen dat ze multiple sclerose (MS) had. Nadat ze VZW Lidwina en het MS-Huis Hasselt leerde kennen, richtte ze in 2099 in Menen een MS-huis op. Vorig jaar verhuisde het MS-Huis naar de Rijselstraat waar het nu deel uitmaakt van AZ Delta campus Menen.

MARLEEN HELPT MENSEN MET VRAGEN OVER MS

MENEN ** Marleen Deruytere is gekend als gezicht van het MS-Huis in Menen. Marleens vrijwilligerswerk krijgt stilaan de vorm van een dagtaak. Ze biedt patiënten ook ontmoetingsmomenten aan.

“Waarom ik het initiatief genomen heb voor een MS-Huis? Toen ik 24 jaar was, kreeg ik te horen dat ik multiple sclerose had. Toen stond ik er helemaal alleen voor. Ik heb alles op me af zien komen en had niemand om mee te praten of om vragen te stellen”, vertelt ze. “Tot ik professor Medaer en vzw Lidwina heb leren kennen. Vanaf het moment dat ik van het MS-Huis in Hasselt hoorde, wist ik dat ik ook zoiets in West-Vlaanderen en in Menen wou hebben.”

Marleen opende in 2009 het MS-Huis in de Kortrijkstraat in Menen. Sinds vorig jaar is het huis in een gebouw van AZ Delta campus Menen gevestigd. “In het MS-Huis kun je terecht met al je vragen over multiple sclerose. Dat gaat echt over van alles. Ik denk bijvoorbeeld aan de mogelijke behandelingen, de nevenwerking van de medicatie of de diagnose. Soms zijn dat ook heel persoonlijke vragen”, legt Marleen uit. “Onze jongste patiënte is 16 jaar. Je kan je dus wel voorstellen dat zij met heel wat vragen zit over haar toekomst en over haar studies. MS treft heel wat jonge mensen die met vragen zitten over relaties, of zwanger worden of kinderen krijgen. Ik probeer daar antwoorden op te geven maar vaak helpt het als ik gewoon eens luister.”

NIEUWE VRIENDSCHAPPEN > Een tweede taak van het MS-Huis is het samenbrengen van MS-patiënten. “We organiseren regelmatig activiteiten. Het doet deugd om te zien dat er nieuwe vriendschappen ontstaan. Ik vind het zelf heel fijn dat sommige mensen ook buiten het MS-Huis met elkaar afspreken”, klinkt het. “Tot slot heeft het MS-Huis ook een doorverwijsfunctie: “Vanuit mijn opleiding als verpleegster kan ik heel wat vragen beantwoorden. Maar soms kun je mensen beter doorverwijzen naar een psychologe, een diëtiste of een professor.”

FULLTIME JOB > Bijna vijf jaar na het oprichten van het MS-Huis Menen kan Marleen terugvallen op leden die haar helpen bij de administratie, het organiseren van het ontbijtbuffet of de kaarting. “Het MS-Huis hoort nu wel bij AZ Delta maar het werk dat ik daar doe, gebeurt op vrijwillige basis. Ik ben, daar nu bijna fulltime mee bezig”, weet Marleen. “Ik ga patiënten ook thuis opzoeken omdat ik voel dat de nood aan opvang enorm groot is. Er wordt heel veel over kanker gepraat en dat is maar goed ook. Toch zou ik meer aandacht voor MS willen. Multiple sclerose is een invaliderende ziekte die je niet kan voorspellen. Als je MS hebt, kan je geen tien of twintig jaar vooruit kijken. Ik heb de ziekte ook en voel me geroepen om andere patiënten courage te geven. Ik wil hen opnieuw vertrouwen geven. Soms zie ik hen naar mij kijken en merk ik dat ik voor hen een lichtpunt ben.” (Caroline Roose) 

“Hele groep verdient titel”  Ik heb zelf al zoveel meegemaakt dat ik het voor een deel van me kan afzetten”, vertelt Marleen. “Toch is dat niet altijd gemakkelijk of mogelijk. Zo leefde ik enorm mee met de jonge MS-patiënte die zwanger was en zich afvroeg of ze het kind kon houden of niet. Door de medicatie raden artsen of om zwanger te worden, maar wat doe je als het dan toch zo is?”

VERLENGSTUK VAN CARRIERE > In het MS-Huis in Menen komen heel wat jonge mensen met MS over de vloer. “Het valt me sterk op dat de groep jonge patiënten enorm aangroeit. Vroeger was dat een ziekte die zich veel later manifesteerde”, merkt Marleen. “Die jongeren hebben heel veel vragen, ze denken na over hun toekomst. Dan is het niet zo gemakkelijk om ‘s avonds de deur dicht te trekken en zonder zorgen naar huis te gaan. Op zulke momenten laat ik mijn slaap.” Marleen Deruytere geeft mee dat ze zich geroepen voelt om andere te helpen: “Als MS-patiënt word je snel aan de kant geschoven. Op een bepaald moment had ik geen werk meer. Ik was 50 en mocht niet meer gaan werken. Ik kreeg de kans niet om mijn carrière af te sluiten. Wat ik in het MS Huis doe, is een verlengstuk van mijn opleiding als verpleegster. Ik weet waar ik over praat en wil daar veel energie in steken.”

OPSTOTEN > Marleen geeft toe dat ze ook opstoten heeft. Haar neuroloog zou niets liever willen dan haar in het ziekenhuis opnemen. “Als MS-patiënte moet je een gelijkmatig leven leiden. Zonder uitschieters, anders zet je je gezondheid op het spel. Misschien neem ik soms teveel hooi op mijn vork maar ik voel me gesteund door de anderen. We vormen een hechte groep vrienden die enorm bezorgd zijn voor elkaar en meeleven met de anderen”, aldus Marleen. “Ik ben dan misschien Krak geworden maar eigenlijk verdient de hele groep die titel. Al onze leden hebben evenveel verdienste aan deze titel als ik.”

Prijsuitreiking

 

________________________________________________________________________________________________

Vrijwilligers MS-Huis organiseren spaghettimiddag

Om het MS-Huis Menen wat financiële daadkracht te geven, organiseerden een groep vrijwilligers onder leiding van Bernard Demyttenaere een spaghettimiddag. Hij kreeg hulp van Chantal Plets, Elke Commeene, Bernard Braem en Stefaan Acke om alles in goede banen te leden. Marleen Deruytere, die het MS-Huis in Menen leidt, zag de spaghettimiddag ook als een ontmoetingsmoment voor de MS-patiënten zelf.

Spaghettimiddag

________________________________________________________________________________________________

September 2014 (De Krant van West-Vlaanderen / De Weekbode)

Op zaterdag 4 oktober 2014 organiseert het MS-Huis Menen voor het tweede jaar op rij een paters(bier)kaarting in de caferia van het reisbureau Herman en Vandaame, Bruggestraat 517 in Menen. De opbrengst van de kaarting zal integraal gebruikt worden om de werking van het MS-Huis te financieren. “We hebben een werkgroep die verschillende activiteiten organiseert voor de leden. Ik denk aan ons Sinterklaasfeest dat zich misschien op het eerste gezicht richt tot de kinderen en kleinkinderen van onze leden maar meteen ook een kans biedt aan de leden en hun families om elkaar beter te leren kennen”, klinkt het bij de werkgroep. “We gaan ook op dagreis, we organiseren een ontbijtbuffet, nodigen een spreker uit en richten hobbymomenten in”. De kaarting werd georganiseerd door een speciale werkgroep waarin naast Marleen Deruytere ook Roos Derycke, Bernard Braem, Chantal Plets, Marie-Claire Wyffels, Daniël Deleu, Marie-Paule Vandamme, Marie Pattyn en Chris Van der Beken actief zijn. (Lien-foto CR)

Foto bij dit artikel